Miały Katowice w owych powojennych dziejach również karty smutne, zawinione przez system czy tez przez realizujących go ludzi niewrażliwych na długo pamiętane choroby społeczne. Jedną z nich przyniosła chwila po śmierci Stalina w roku 1953, gdy w Warszawie, z podszeptu lokalnych usłużnych działaczy, przemianowano Katowice na Stalinogród. Do października 1956 trwało to nazwanie, przez cenzurę surowo chronione, aby nikt nie ośmielił się wymówić polskiej nazwy Katowice, o której istnienie walczyli chłopi i robotnicy mieszkający w tym mieście lub na jego obrzeżach, gdy rozrastało się w miasto Kattowitz.